मुख्य सामग्रीवर वगळा

मराठी Blogs, ब्लॉगविश्व इत्यादी

तुम्हा वाचकांना माझ्या एकंदरीत Blogging Activity वरून एक समजले असेल. मी हल्ली खूप लिहीते. कधीकधी भंगारही लिहीते. कधी विषय असे धुमकेतूसारखे उगवतात, कधी मी एकदम Technical होते. आणि कायमच Blog Templates/ Themes आणि Widgets च्या शोधात असते. थोडक्यात मी या ब्लॉग्स प्रकरणात पूर्णपणे बुडून गेले आहे. मी हल्ली मराठी फोरम्सवर पडिक राहणे टाळत असून खूप खूप इतर इंटरनेटवर वाचत आहे. [ मराठी फोरम्समधे काही राम नाही हे माझे बहुमूल्य मत देखील नोंदवून टाकते! :D अर्थातच मायबोली हा अपवाद! ]असो. तर सांगण्याचा मुद्दा हा, की फोरम्सपेक्षा ब्लॉग्स हे जास्त उपयोगी वाटू लागले आहेत मला. एकतर काय वाचायचे हे आपल्या हातात राहते. उगीच समोर येईल ते वाचणे, मग ते भडक विधाने दिसली की आपला माथा भडकणे, हिरीरीने भांडणे करणे यापेक्षा आपल्यास जी माहीती हवी आहे तीच शोधून तीच्याबद्दल वाचणे फार उत्तम!
गेल्या काही दिवसात मी खूप इंग्रजी ब्लॉग्स देखील वाचले. बरेचसे टेक्निकल. SEO [Search Engine Optimization] , How to make money online?, Blogging tips वगैरे जास्त होते.प्रत्येक ब्लॉग हा;
  • उत्तमरित्या सजवलेला,
  • उपयोगी आणि खरंच काही अर्थ असतील अशी विजेट्स – प्लगिन्स,
  • Technically Advanced,
  • माहीतीने भरलेला [आणि अर्थातच जाहीरातींनीसुद्धा भरलेला!] आणि,
  • कमेंट्स सुद्धा भरभरून असलेल्या..
हं, तुम्ही म्हणाल असे मराठी ब्लॉग्स सुद्धा आहेत की! आहेत आहेत.. पण यात फरक होता, की बरेच व्हीजिटर्स हे सोशल नेटवर्कींग साईट्सवरून किंवा Dig, StumbleUpon, Technorati इत्यादी ठिकाणांहून आलेले होते. आपण मान्य करू की ते ब्लॉग्स English मधे असल्याने जास्त श्रोतृगण मिळतो. बरोबर आहे. इंग्लिश ही तर जगाची भाषा! अगदी फाडफाड बोलता नाही आली तर समजते तर नक्कीच! त्यामुळे जास्त ट्रॅफीक, जास्त कमेंट्स, जास्त आर्टीकल्स डिग्ड, जास्त टेक्नोराटीच्या ऑथॉरिटीज, जास्त स्टम्बल्स अर्थातच जास्त पैसा वगैरे वगैरे… [ पण पैसा हा मुद्दा नाही आहे माझा. कारण ब्लॉगिंगमधून पैसा कमवायला खूप खूप मेहनत, लिखाण, माहीती, टेक्निक अवगत असले पाहीजे.. ]

Building Blogging Network, Having Niche Blogs, Different Aggregators

हे सगळं आपण कधी सुरू करणार? मराठीमधील ब्लॉग्स – त्यातूनही माहीतीपूर्ण ब्लॉग्स तसे कमीच आहेत. पण ब्लॉगचा Niche कुठलाही असला तरी ज्याला ब्लॉगिंग नेटवर्क जोडणे म्हणतात ते होत नाहीये फारसे. मराठीब्लॉग्स, ब्लॉगअड्डा, ब्लॉगवाणी, इन्डीब्लॉगर सोडले तर मराठी ऍग्रिगेटर्स कमीच! नेटवर्कींग काय होईल तर ऑर्कुट, फेसबुक आणि ट्विटर.. अजुन काही दुसरे मला आठवत / दिसत नाही!
मुळात हे सगळं माझ्या मनात का येतंय ?  काही दिवसांपूर्वी मी बर्‍याच ब्लॉग्सना कमेंट्स द्यायचे. लिंक एक्स्चेंज व्हायची, ओळखी व्हायच्या. आता मी फारसे नाही करत. कारण? मला वाटते आपण आपले आयुष्य फार फास्ट व उगीचच व्यस्त करून ठेवले आहे. एखादे छान पोस्ट वाचले की कमेंट द्यायला कितीसा वेळ लागतो ? पण भराभरा पुढे सरकायची घाई! कुठे जायचे असते कोण जाणे… पण जे आहे / जे बघत आहे / जे वाचत आहे ते पटाकन उरका! इंटरनेटमुळे बैठक मारून वाचणे कमी झाले आहे असे मी काही महिन्यांपूर्वी एका पोस्टमधे लिहीले होते ते परत आठवत आहे मला. [ बायदवे, अजुनही असे ब्लॉगर्स आहेत जे नित्यनेमाने लिहीतात, कमेंट्स लिहीतात सर्वांना , हे खरंच कौतुकास्पद आहे. ] असे सर्वांनी वागले तर मराठी ब्लॉगिंग खूप पुढे जाईल. बरं असो.. मी फारच फिलॉसॉफिकल झाले का? :D
शेवटी इंटरनेटचे हे जग. http://secondlife.com/ सारख्या वेबसाईट्स येत आहेत. वेबवरसुद्धा एक आयुष्य निर्माण झाले आहे, उदरनिर्वाहाचे साधन झाले आहे ते. आणि काय काय नाही ?? त्यामुळे या सर्व गोष्टींना महत्व हे आहेच! प्रश्न हा आहे, आपण हे महत्व किती लवकर जाणून घेणार आहोत याचा !
---------------------------------------------------------------------------------
comments pan save karte ithe..

Showing 13 comments

  • मला एकंदरितच तुझा ब्लॉग आजच दिसला (कदाचीत आधी तू इस्ट कोस्टचं प्रवासवर्णन लिहीलंस नं ते माहित आहे म्हणून चक्कर नसेल मारली...असो) तर टॅगच्या पोस्टमुळे निदान हे सगळंही वाचते....एखाद्या पोस्टलाही आपण धन्यवाद देऊया म्हणते...असो...
    मी काय लिहीणार होते ते आधी सगळ्या कॉमेन्ट्स आणि नंतर माझ्याच वरील लिखाणामुळे अजूनचं विसरले...पण तुझं पाहाणं अगदी बरोबर आहे. मराठी लोकं कॉमेन्टसाठी कंटाळा करतात पण तरी महेन्द्र, तन्वी यांच्या ब्लॉगवर बघ सॉलिड हालचाल असते...फ़क्त कधीकधी त्यातही मला वाटतं काही काही ठिकाणी तीच तीच लोकं फ़क्त कॉमेन्ट देतात (इन्क्ल्युडिंग मला जी काही थोडी थोडकी कॉमेन्टस देतात ती) म्हणजे पुन्हा ओळख वाढली म्हणूनच का?? मी स्वतः जेव्हा वेळ मिळेल तेव्हा माझ्यासाठी नव्या ब्लॉगवर जाते आणि निदान एकतरी कॉमेन्ट देते..वेळ असेल त्याप्रमाणे...आपण स्वतः पोस्ट टाकतो तेव्हा कॉमेन्ट्स येण्याचा आनंद इतरांनाही मिळो असं मला वाटतं..मला फ़क्त जेव्हा काही ब्लॉगर्स त्या कॉमेन्ट्सना ack पण करत नाही तेव्हा मात्र पुन्हा कॉमेन्ट न टाकायचीच इच्छा होते...ते सगळं महेन्द्रकाकांनी त्यांच्या एका पोस्टमध्ये लिहिलंही आहे...
  • agree with all ur points aparna..
    I, myself , most of the times did not reply to each n everybody's comment.. sometimes because of no time and many times because of my laziness.
    But that's surely a nice gesture to increase the interaction between author and commentators!
    Thanks for ur comment.
  • good one! avaDala lekh! :-)
  • Perfectly well said chakali .. that's what I meant.. :)
  • Hi Bhyagyashree,
    tuze post nehami vachat asate. Malapan ase vatate ki marathi blogs la relatively kami comment count asato. Pan mala jevha ase vatate, tevha mi ekach vichar karate ki post cha vishay lokana lihavese vatel asa asel tar comments chi kamarata nahi yenar..tevha lokana vicharana chalana deil ase lihale pahije. lokana awadanare ani ani swatala aawadanare yacha jar suvarnmadhya sadhata aala tarach blog cha "brand" tayar hoto. ani ekada ka te zale ki rest will follow. aaj marathi madhye ase brand tayar karanyachi mothi garaj ahe ani sandhihi aahe.
    Chakali
  • @Bhunga :

    हो, महेंद्रजींनी , भानसने indirectly सांगितले आहे रेग्युलर पोस्टींगचे, त्यामुळे येणार्‍या चांगल्या ट्रॅफीकचे, ब्लॉगर्सशी रिलेशनशिप मेन्टेन करण्याचे महत्व. .. तुमच्या ब्लॉगमुळे आपला ब्लॉग उत्तम कसा सजवावा, वेब डिझाईनिंगचे महत्व कळून येते.. अशी खूप उदाहरणे आहेत! आपल्याकडेसुद्धा आहेत ना चांगले ब्लॉग्स. तसेच सर्व इंग्रजी ब्लॉग चांगले असे सुद्धा नाही.

    माझा मुद्दा हा आहे की इंग्रजीच्या तुलनेत मराठीचा ऑडिअन्स कमी असल्याने आधीच थोडी अडचण आहे. पण आपण सर्वांनी थोडा Awareness दाखवला तर नक्कीच परिस्थिती (अजुन) सुधारेल.

    [ मी तो एक मुद्दा कव्हर करायला विसरले. फोरम्समध्ये कायमच प्रचंड रिस्पॉन्स असतो, ब्लॉगच्या मानाने. बहुतेक एकाच लेखकाकडून येणारे लेख वाचण्यापेक्षा फोरम्सवर मिळणारी व्हरायटी हे कारण असेल.. ]

    परिस्थिती वाईट नक्कीच नाहीये. गेल्या २-३ वर्षांत खूप सुधारली आहे. पण अजुन मराठीमध्ये कोणी मला प्रोफेशनल ब्लॉगर ज्याचे इन्कम फक्त ब्लॉगिंगवर आहे असा दिसत नाही. जसे तुम्ही उदाहराण दिले अमित अग्रवालचे तसे. Problogger.net याने सुद्धा मध्यंतरी गुगलकडून मिळालेल्या मिलिअन डॉलरच्या चेकचा फोटो टाकला होता. तो फुलटाईम प्रोब्लॉगर कसा झाला याची कहाणी सुद्धा आहे त्याच्या ब्लॉगवर.. अशी बरीच उदाहरणं आहेत. ती सर्व लोकं दर महीन्याचे इन्कम रिपोर्ट्स पोस्ट करतात. दर महीन्याला १०००-२०००$ कमवणारी जनता कमी नाहीये ! ही आणि अशी उदाहरणं मला मराठीतही हवी आहेत.

    मला स्वत:ला प्रयत्न करायला आवडले असते. information मिळवत आहे मी त्यादृष्टीने, पण मेहनत आणि त्याहून जास्त चिकाटी कमी पडेल माझी त्यात. शिवाय अमेरिकेत राहात असल्याने legalities सुद्धा वेगळ्याच पाळाव्या लागतात .. असो.. निबंध झाला..

    धन्यवाद तुम्हा सर्वांच्या कमेंट्स साठी! तुम्हाला हे पोस्ट आवडले याचा अर्थ, तुम्हाला मराठी ब्लॉगिंग त्या लेव्हलला हवे आहे, न्यायचे आहे! नक्की जाईल मग ते.. :) [ असा आशावाद व्यक्त करून मी माझे दोन शब्द इथेच संपवते! :D ]
  • @भाग्यश्री,
    मी काहीं अंशी आपल्या मताशी सहमत आहे असं म्हणेन. म्हणजे कंटाळा हा सगळ्यांचाच आवडता, त्याला इंग्रजी ब्लॉगही अपवाद नाहीत. हां, आता जर एखाद्याने वर्डप्रेस किंवा ब्लॉगरवर एकदा माहिती भरुन - नाव - गाव कमेंट दिली तर पुढच्या ब्लॉगवर त्याला/ तिला फक्त कमेंटच द्यावी लागते हे बर्‍याच जणांना माहित नसते. कमेंट्स टाकण्याबाबत काही प्रमाणात"अकड" असु शकते, म्हणजे माझ्या ब्ळोगवर एखाद्याने कमेंट दिली तरच मी त्याच्या ब्लॉगवर जाईन - वाचीन आणि कमेंट देईन अशी. काही हरकत नाही, ना! त्यासाठी मिसळपाव, मनोगत किंवा मायबोली या वेबसाईट्स पहा, लोकं भरभरुन कमेंट्स देतात... अगदीच जवळचे उदाहरण दयायचे तर महेंद्रजींचा ब्लॉग बघा!

    ब्लॉग फेमस करण्यासाठी बर्‍याच गोष्टी कराव्या लागतात, पैकीच एक म्हणजे कमेंट्स देणं.. मग भलेही वाद घालावा लागला तरी चालेल. प्रत्येक मुद्दा पटायलाच हवा, असं नाही ना? महेंद्रजींचा "ब्लॉग एटिकेट्स" किंवा माझा "ब्लॉग हिट्स" या पोस्ट मध्ये हेच सांगायचा एक प्रयत्न केलाय.

    शिवाय तुमची पोस्ट फेसबुक, ट्विटर किंवा मेलवर पाठविण्याची सोय.... कमेंट्स नाही तर रेटींग करण्याची सोय... विजिटर्स - कमेंटर्स यांना उत्तर देऊन त्यांचे आभार माननेही एक प्रकारचे सो. नेटवर्क वाढवण्यासारखेच आहे, नाही का?

    आता उदरनिर्वाहाबद्दल - जाहिराती आणि ऑनलाईन मनी बद्दल बोलायचे म्हटले तर असे कितीतरी प्रोफेशन ब्लॉगर आहेत. उदाहरण द्यायचे तर "डिजिट इंस्पिरेशन" चे अमित अग्रवाल! आय.आय.टी. चा माणुस आज भारताचा टॉप-मोस्ट प्रोफेशन ब्लॉगर आहे!

    थोडक्यात म्हणजे, हो, आम्ही मराठी ब्लॉगर थोडे मागे आहोत, पण गेल्या काही दिवसांतील मराठी ब्लॉग/ ब्लॉगर आणि वेबसाईट्स ची वाढती संख्या पाहता, आपणही एक दिवस नक्की ब्लॉगिंग मध्ये आघाडी मारु यात दुमत वाटत नाही.
  • भाग्यश्री, खरंय तुझे म्हणणे.
    पण त्यासाठी एक प्लगिन आहे,ते उपयोगी पडेल.. शोधून सांगीन मी..
  • thanks mahendraji.. ! आपन सोशल नेटवर्किंग साईट्स खूप वापरतो, पण आपण त्याचा उपयोग ब्लॉगसाठी तितका नाही करत. आजकाल ट्विटरवर Individal posts ची लिंक देता येते तसं अजुन कुठे नाही करत आपण.. असे एक Observation..digg, stumbleupon etc साईट्स अत्यंत उपयोगी असून आपण नाही त्याचा फायदा घेत.. Neutral
  • भाग्यश्री अतिशय नेमका व उपयुक्त आढावा घेतला आहेस. आवडले. तू म्हणतेस तसेच बरेचजणांच्या तोंडून ऐकतेय गं. भराभरा नजर फिरवायची आणि पुढे सरकायचे. आवडले तरी कोण कमेंट टाकत बसणार. काही जणांना कमेंट लिहायला आवडते पण पुढचा १० सेकंदाचा नाव गाव भरण्याचा कंटाळा येतो मग देतात सोडून. :(
  • खुपच सुंदर आणि माहितिपुर्ण ऍनॅलिसिस केलंय. इंग्रजी ब्लॉग ला जास्त वाचक असतात. मी पण बरंच वाचत असतो नेट वर. कंटाळा आला की चायना टाइम्स पण वाचतो. :) मराठी आणि इंग्लिश ब्लॉग्ज पण वाचतो. इंग्लिश ब्लॉग्ज अगदी बरेचदा सुमार दर्जाचेआर्टिकल्स असतांना पण बरेच वाचक मिळतात. मराठी मधे मराठी ब्लॉग्ज डॉट नेट्वर दिड हजाराच्या आसपास ब्लॉग्ज आहेत. मी पण बऱ्याच सोशल साईट्स वर पुर्वी असायचॊ. पण नंतर ऑर्कुट बंद करुन टाकला अकाउंट. असो.. लेख फारच माहितिपुर्ण झाला आहे. जरा कन्सिस्टंटली लिहित रहा.. :) छान लिहिता तुम्ही..
  • yes navin bahtek final template.. :D
  • Naveen template :)
    "पण भराभरा पुढे सरकायची घाई! कुठे जायचे असते कोण जाणे… पण जे आहे / जे बघत आहे / जे वाचत आहे ते पटाकन उरका!"
    He maze karan ahe, chikakr vel asala tare bharabhara vachoon vishay khalaas karane, balach
टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

तो पाऊस.. हा पाऊस..

फार सुंदर, अप्रतिम, संततधार, मुसळधार, धोधो वगैरे पाऊस पडतोय.
रवीवारपासून शुक्रवार पर्यंत.
रस्त्यावर तळी साचली आहेत..
जस्ट पुण्यातून परतल्यामुळे मला होमसिक वाटू नये म्हणूनच की काय असा पाऊस पडतोय. मी .. खिडकीपाशी बसून .. ते सर्व पाहतीय.. गेले ३ दिवस.. आणि पाहीन पुढील ३ दिवस.. पाऊस.. ! का मला वेड लागतं पाऊस पाहून काही कळत नाही!
माझ्या जीटॉकवर असणार्‍यांनी नक्कीच जानेवारीच्या सुमारास its raining! हे स्टेटस पाहीले असेल ! )
आता त्यात काय नाचायचे? पण होतो आनंद.. लहानपणी पाऊस पडला की आम्ही चौघं सगळे गाडीतून भटकायला निघायचो. घरून पापड्स, चिप्स वगैरे घेऊन मस्त गाणी ऐकत, पाषाण बिषाण या तेव्हाच्या लांब जागांना भटकून यायचो!
वाटेत भजी,समोसा, पिझ्झा बिझ्झाही खायचो ! बाबांना खरंतर पाऊस आवडत नाही. आई अन मी अत्यंत पाऊस वेड्या. दादाचे काय मत होते कोणास ठाऊक? पण त्याला भटकायला आवडत असेल कदाचित. बाबा मग, आम्हा सर्वांसाठी काढायचे गाडी. नाहीतर त्यांचा प्रेफरंस नक्कीच पांघरूण घेऊन झोपण्याला व नंतर उठून चहा भुरकण्याला असला असता.. पावसाळ्यात शाळेतून घरी येताना बर्‍याचदा धोधो पाऊस लागायचाच. त्यात मी, मानसी व विशाखा…

पुस्तकं आणि मी...

मी वाचायला शिकल्यापासून दिसेल ते वाचत आले आहे. खूप लहानपणी ज्योत्स्ना प्रकाशनाची बडबडगीते वगैरे पुस्तकं असायची. मग छोटी छोटी गोष्टीची पुस्तकं आली. गलिव्हरस ट्रॅव्हल्स आणि तत्सम मराठी अनुवाद होते छोटे. लहानपणीपासून पेपर पण वाचायचे. मग माझ्यासाठी स्पेशल पुस्तकं येऊ लागली. .मग चंपक,ठकठक, किशोर मासिक,  गोट्या, चिंगी, साने गुरूजींचा सेट असं होत होत मी भयानकच वाचनकिडा झाले. मग एेतिहासिक कादंबर्यांचे दिवस आले. स्वामी, मृत्युंजय, श्रीमान योगी ही पुस्कं कितीदा वाचली कोण जाणे. दर उन्हाळ्याच्या सुट्टीत मृत्युंजय वाचणे हे रिच्युअल बनुन गेले होते. (कर्णावर मेजर क्रश होता त्या काळात.. 😅) मग कधीतरी महाभारताचे सर्व खंड वाचून काढले. तेव्हाच हळूहळू बाबांच्या इंग्रजी / मॅनेजमेंटच्या पुस्तकांकडे वळले.  आमच्या घरात बाबा सतत वाचत असायचे. गम्मत म्हणजे बाबा म्हणतात आधी ते काहीच वाचायचे नाहीत पण आईमुळे वाचू लागले वगैरे. तेव्हा गम्मत वाटलेली कारण आई कधीच पुस्तक वाचताना दिसली नव्हती. पण ५०एक क्लोज नातेवाईकांची आवकजावक असलेल्या घरात, आजीचे सर्व करून तसेच ९ते ६:३० डिफेन्सची नोकरी करुन तिला वाचन वगैरे शक्यच नव्ह…

खेळ आणि मी

लहानपणीचे आठवतंय तेव्हापासून खेळ माझ्या आयुष्यातला आविभाज्य भाग आहे.
आमची पुण्यातील एरंडवणे भागातील पांडुरंग कॉलनी. २०-२५ सोसायट्या असलेली कॉलनी. अर्थात ७५-८०च्या दरम्यान इतक्या सोसायट्या नसणार. जेव्हा कर्वे रोड हा भाग जंगल होता, तेव्हा ह्या अशा निर्जनच भागात हळूहळू कुटुंबं जमू लागली व पांडुरंग कॉलनी वाढत गेली. त्या पहिल्या पिढीची मुलं ह्या नात्याने आमची माकडसेना प्रचंड होती तेव्हा. जिकडे तिकडे मुलंमुली.. एक माझ्या दादाच्या वयाचा गृप. तर एक माझ्या वयाचा. माझ्या दादाच्या वयाचा गृप प्रचंड मोठा होता. माझ्यात व दादामध्ये ७ वर्षाचे अंतर असल्याने अर्थात मी लिंबूटिंबू होते त्यांच्यासाठी. त्यांच्या खेळात मी नसायचे. पण पाहायचे त्यांचे खेळ. डबाऐसपैस(  ते 'द बॉय आय स्पाय यु' आहे हे नंतर कळले..) आणि अजुन काहीतरी गेम्स खेळायचे. आम्ही मात्र तेव्हा पळापळी, पकडापकडी, टिपरी पाणी खेळण्यात मग्न. कितीतरी वर्षं अन कितीतरी प्रमाणात एन्जॉय केले मी टिपरी पाणी खेळणे! माय गॉड!  मग हळूहळू आमच्या गृपमधील मुलं इतर खेळ खेळू लागली. आमच्या गृपातदेखील मी लहानच.(गजू-चिंटू, आदित्य, स्नेहल अन मी हा आमचा ग्रुप). …