सकाळी ७ वाजता बाल्टीमोर एअरपोर्टवर आमचे विमान उतरले. विमान उतरायच्या आधी वरून दिसणारी हिरवळ पाहून नाही म्हटले तरी डोळे जरा विस्फारलेच गेले! कॅलिफॉर्निया म्हणजे तसा दुष्काळीच भाग! उजाड पिवळे डोंगर, पामची झाडं आणि सतत समुद्र.. त्यामुळे पिवळा व नीळ्या रंगांचेच अधिपत्य! इथे दूरवर पसरलेला हिरवागार रंग फार फार सुरेख वाटला त्यामुळे !
मामा घ्यायला आला होताच. त्याच्याशी गप्पा मारत निघालो घरी जायला. आणि लिटरली आपण एखाद्या जंगलातून जातोय असा मला भास झाला. गच्च झाडी! गेली दोन वर्षं हे असलं काही पाहायची सवयच गेली होती.. मला सर्वात जास्त इस्टकोस्टची ही झाडंच आवडली! एकही कोपरा, साधा चौकोन सुद्धा मोकळा नाही! रस्ता, त्याच्या कडेला ही भरगच्च झाडं .. जोडीला सकाळचा सुखद गारवा! वाह !
घरी आलो.. ते भलं मोठं घर.. सॉरी महालच की तो! तो पाहून परत डोळे विस्फारले! कॅलिफॉर्निया फार महाग. त्यामुळे घरं = खुराडं! अर्थात भारतातल्या घरांची तुलना केली तर कॅलिफॉर्नियातली घरं सुद्धा मोठीच, पण इथे काहीतरी वेगळंच होतं! बेसमेंट जे बहुतेक वेस्ट कोस्टात नसते. बेसमेंट म्हणजे आपला ४-५ खोल्यांचा फ्लॅटच की.. 
आणि मग त्यावर अजुन दोन मजले! .. त्यामुळे घर तर आवडून गेलंच.. पण सगळ्यात जास्त आवडला तो म्हणजे डेक.. समोर दूरवर पसरलेली हिरवं लॉन, झाडं आहेतच! सुंदर लाकडी डेक, त्यावर कडेला बसायला लाकडीच नक्षीदार बाकं, एका कोपर्यात झोपाळा, आणि डाव्या कोपर्यात मोठं कॉफी टेबल.. आम्ही तिथेच विसावलो.. मामीने लगेचच अफलातून अशी निनादची आवडीची साबुदाणा खिचडी आणि माझ्या आवडीचा गरम गरम शिरा आणून ठेवला!
आदल्या दुपारपासून पोटात काही नसल्यामुळे आम्ही तुटूनच पडलो! आधीच आयता ब्रेकफास्ट त्यातून इतका चविष्ट, इतक्या सुंदर हिरव्या आणि गार वातावरणात .. दिल खुष हुआ! त्यानंतर आला स्पेश्शल केशर घातलेला चहा! मी पहील्यांदाच प्यायला.. आणि तो खरंच स्पेशल होता! जोडीला अखंड गप्पा आहेतच! .. लहानपणापासून मामाचे घर याबद्दल मला इतके आकर्षण होते! कारण तेव्हा , २६-२७ वर्षांपूर्वी काही लोकं फारशी अमेरिकेला जात नसत. निदान आमच्या घरातला तो पहिलाच. त्यातून मामा भारतात आल्यावर मिळणार्या मस्त मस्त गिफ्ट्स!, त्याची ती भलीमोठ्ठी बॅग उघडल्यावर येणारा टिपिकल अमेरिकेचा वास! तो बहुतेक मलाच यायचा.. कारण कोणाच्याही तो लक्षात नाहीये! तो कसा आहे हे सुद्धा मी सांगू नाही शकत, पण यायचा खरं! त्या सर्वांमुळे इतकी म्हणजे इतकी उत्सुकता होती ना मामाकडे जायची, ती एकदाची २५ वर्षांनी पुरी झाली! :)
आणि मग त्यावर अजुन दोन मजले! .. त्यामुळे घर तर आवडून गेलंच.. पण सगळ्यात जास्त आवडला तो म्हणजे डेक.. समोर दूरवर पसरलेली हिरवं लॉन, झाडं आहेतच! सुंदर लाकडी डेक, त्यावर कडेला बसायला लाकडीच नक्षीदार बाकं, एका कोपर्यात झोपाळा, आणि डाव्या कोपर्यात मोठं कॉफी टेबल.. आम्ही तिथेच विसावलो.. मामीने लगेचच अफलातून अशी निनादची आवडीची साबुदाणा खिचडी आणि माझ्या आवडीचा गरम गरम शिरा आणून ठेवला!
आदल्या दुपारपासून पोटात काही नसल्यामुळे आम्ही तुटूनच पडलो! आधीच आयता ब्रेकफास्ट त्यातून इतका चविष्ट, इतक्या सुंदर हिरव्या आणि गार वातावरणात .. दिल खुष हुआ! त्यानंतर आला स्पेश्शल केशर घातलेला चहा! मी पहील्यांदाच प्यायला.. आणि तो खरंच स्पेशल होता! जोडीला अखंड गप्पा आहेतच! .. लहानपणापासून मामाचे घर याबद्दल मला इतके आकर्षण होते! कारण तेव्हा , २६-२७ वर्षांपूर्वी काही लोकं फारशी अमेरिकेला जात नसत. निदान आमच्या घरातला तो पहिलाच. त्यातून मामा भारतात आल्यावर मिळणार्या मस्त मस्त गिफ्ट्स!, त्याची ती भलीमोठ्ठी बॅग उघडल्यावर येणारा टिपिकल अमेरिकेचा वास! तो बहुतेक मलाच यायचा.. कारण कोणाच्याही तो लक्षात नाहीये! तो कसा आहे हे सुद्धा मी सांगू नाही शकत, पण यायचा खरं! त्या सर्वांमुळे इतकी म्हणजे इतकी उत्सुकता होती ना मामाकडे जायची, ती एकदाची २५ वर्षांनी पुरी झाली! :)
खाणं झाल्यावर फ्रेश होऊन आम्ही निघालो मॉर्निंगवॉकला.. जस्ट ऊन पडायला सुरवात झाली होती. शेजारीच तळे आहे एक तिथे चालायला गेलो.. वॉव, मॉर्निंगवॉकला गप्पा मारत जाणं, ते ही तळ्याकाठी!! मी जाम खुष! ती जागाच इतकी सुंदर होती की क्या कहने!
भरपूर गप्पा झाल्यावर आणि घामेघूम झाल्यावर आम्ही निघालो परत. इकडचे तिकडचे पाहात घरी जाईपर्यंत जेवणाची वेळ झालीच. परत एकदा आयतं + चविष्ट जेवण हजर! स्पेशल चिकन, कांदा बटाटा रस्सा, कोशिंबिर, पोळ्या, पुलाव आणि रसमलाई! जबरदस्त जेवण झाले .. आणि आम्ही झोपेच्या अधीन झालो. रात्रभर प्रवासात पाय आखडून बसावे लागल्याने झोप अशी झालीच नव्हती. त्यामुळे दुपारी मस्त ३एक तास झोपलो. आता दमल्यामुळे इतके झोपलो की ३ तासाच्या फरकामुळे जेट लॅग आला माहीत नाही पण झोपलो खरं खूप.. एकदम छान फ्रेश वाटले.
संध्याकाळी उठून बाल्टीमोर हार्बर, डाउनटाऊन पाहायला गेलो. मामाच्या टीमने, कंपनीने जवळपास ते सर्व हार्बर बांधले आहे. त्यामुळे अजुनच छान वाटले ते. एकदम हॅपनिंग जागा होती ती! भर्र्पूर्र लोकं! लाईव्ह म्युझिक, एकीकडे पाण्यात बोटींग आणि क्रुझेस, भरपूर खाण्याची हॉटेल्स, छान नितळ पाणी, त्यातले ते सनसेटच्या वेळेस पडणारे प्रतिबिंब! काय काय सांगू आणि कशाकशाचे वर्णन करू! इतकी सुंदर जागा होती ती…
भरपूर फोटोगिरी केली तिथे. आणि आलो परत ..
परत येताना आम्हा सर्वांचा आवडता पापा जॉन्सचा पिझ्झा घेतला , आणि मस्त पिझ्झा पार्टी केली!! पिझ्झानंतर खाल्लेले आईसक्रीम बिस्कीट तर महान होते!!
परत येताना आम्हा सर्वांचा आवडता पापा जॉन्सचा पिझ्झा घेतला , आणि मस्त पिझ्झा पार्टी केली!! पिझ्झानंतर खाल्लेले आईसक्रीम बिस्कीट तर महान होते!!
आमची दुपारी भलतीच झोप झाल्यामुळे आम्ही टक्क जागे होतो ! मग आम्ही दोघं ’ताल’ पाहात बसलो.. खूपच दिवसांनी पाहील्यामुळे काय धमाल आली! मला आवडतो तो मुव्ही.. गाणी विशेषत: फार सही आहेत! तो पाहीला आणि कधीतरी १-१.३०ला झोपलो..
दुसर्या दिवशी खूप पाहायचे – फिरायचे होते! वॉशिंग्टन डीसी!!
टिप्पण्या