मुख्य सामग्रीवर वगळा

Archives

श्री
काय करतेस दिवसभर??"
Rave Party & TOI..
चार्ली चॅप्लिन..
I knew I loved you, before I met you..
मागचा आठवडा..
पेन स्केच ( वैशाली )
hmm.. nostalgia..
नेनचिम!
पेन स्केच ( बाप-लेक )
तारे जमिन पर! :)
लायब्ररी !!
आश्चर्याचा सुखद धक्का! ( लोकसत्ता मधे दखल!)
माझी शेफगिरी(मांचुरिअन)
कंटाळा
बटर चिकन, बिर्याणी..
चिल्ड्रेन ऑफ हेवन !
पेंटींग ( वारली - मोर )
अपेक्षाभंग.. वळू
काही फोटोज..
अविस्मरणीय..
आठवणी
Women Of Tilonia..
The Goal..!
भुकंप.!
कंग पाओ टोफु...
Feels like heaven..!
आवडलेले काही - कवितांचा खोखो.
एका इ-लग्नाची गोष्ट!! :)
इडियॉक्रसी..!
आली दिवाळी...!
"स्वच्छतेच्या बैलाला..." च्या निमित्ताने..
एक उनाड पोस्ट... :D
माझेही दोन पैसे.. सारेगमप
डबा ऐसपैस
माझी खाद्ययात्रा
धमाल!
द हॅपनिंग!
माझी भटकंती - ओहाय (Ojai)
माझ्या आयपॉडमधील खजिना!
मी - एक करोडपती! :)
आईची कवीता.. संक्रांत..
कॉलेजचे भन्नाट दिवस!
दगडावर कोरलेले क्षण..
Zoo Zoo..!
१,२,३.. टेस्टींग.. टेस्टींग !!
Wish List..
मी टिपलेली काही फुले!
रंगरंगिले छैलछबिले!! :)
सूर्य-ढगांची लपाछपी
माझी भटकंती - कशुमा लेक ( Cachuma Lake )
Gone too soon..
माझी भटकंती - सोल्वॅंग - California's Little Denmark
पुस्तकं
ये जो देस है तेरा.. स्वदेस है तेरा!
लॉंग ड्राईव्ह.. !
एक उनाड पोस्ट! :D
अमेरिका पूर्वरंग : १ – पळापळा कोण पुढे पळे !!!
अमेरिका पूर्वरंग – बाल्टीमोर ..
अमेरिका पूर्वरंग – वॉशिंग्टन डीसी १
अमेरिका पूर्वरंग – वॉशिंग्टन डीसी – कॅपिटॉल हिल .....
Vonage World – एक सुवर्णसंधी !
धडपड नोंद !
8 Movies I liked the Most
SSKचे दिवस ! :D
आपण मराठी लोकं Blogs/कमेंट्स/ इत्यादींमधे कंजुषी 
Szła dzieweczka आणि बरेच काही !? ..
अमेरिका पूर्वरंग – वॉशिंग्टन मॉन्युमेंट
अमेरिका पूर्वरंग – व्हाईट हाऊस !
टॅग – टॅग ..
तो पाऊस.. हा पाऊस..
गुढी.. आह.. 
साझ !
ल्हानपण देगा देवा !
एक भन्नाट दुपार !
थाई व्हेजी स्टर फ्राय & चिकन लिंग्विनी नुडल्स [Tha...
नीलरंगी रंगले…
विचार ,आठवणी - सगळा नुस्ता पसारा!
कंटाळा
बटर चिकन
माझी भटकंती - योसेमिटी (Yosemite National Park
टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

पुस्तकं आणि मी...

मी वाचायला शिकल्यापासून दिसेल ते वाचत आले आहे. खूप लहानपणी ज्योत्स्ना प्रकाशनाची बडबडगीते वगैरे पुस्तकं असायची. मग छोटी छोटी गोष्टीची पुस्तकं आली. गलिव्हरस ट्रॅव्हल्स आणि तत्सम मराठी अनुवाद होते छोटे. लहानपणीपासून पेपर पण वाचायचे. मग माझ्यासाठी स्पेशल पुस्तकं येऊ लागली. .मग चंपक,ठकठक, किशोर मासिक,  गोट्या, चिंगी, साने गुरूजींचा सेट असं होत होत मी भयानकच वाचनकिडा झाले. मग एेतिहासिक कादंबर्यांचे दिवस आले. स्वामी, मृत्युंजय, श्रीमान योगी ही पुस्कं कितीदा वाचली कोण जाणे. दर उन्हाळ्याच्या सुट्टीत मृत्युंजय वाचणे हे रिच्युअल बनुन गेले होते. (कर्णावर मेजर क्रश होता त्या काळात.. 😅) मग कधीतरी महाभारताचे सर्व खंड वाचून काढले. तेव्हाच हळूहळू बाबांच्या इंग्रजी / मॅनेजमेंटच्या पुस्तकांकडे वळले.  आमच्या घरात बाबा सतत वाचत असायचे. गम्मत म्हणजे बाबा म्हणतात आधी ते काहीच वाचायचे नाहीत पण आईमुळे वाचू लागले वगैरे. तेव्हा गम्मत वाटलेली कारण आई कधीच पुस्तक वाचताना दिसली नव्हती. पण ५०एक क्लोज नातेवाईकांची आवकजावक असलेल्या घरात, आजीचे सर्व करून तसेच ९ते ६:३० डिफेन्सची नोकरी करुन तिला वाचन वगैरे शक्यच नव्ह…

तो पाऊस.. हा पाऊस..

फार सुंदर, अप्रतिम, संततधार, मुसळधार, धोधो वगैरे पाऊस पडतोय.
रवीवारपासून शुक्रवार पर्यंत.
रस्त्यावर तळी साचली आहेत..
जस्ट पुण्यातून परतल्यामुळे मला होमसिक वाटू नये म्हणूनच की काय असा पाऊस पडतोय. मी .. खिडकीपाशी बसून .. ते सर्व पाहतीय.. गेले ३ दिवस.. आणि पाहीन पुढील ३ दिवस.. पाऊस.. ! का मला वेड लागतं पाऊस पाहून काही कळत नाही!
माझ्या जीटॉकवर असणार्‍यांनी नक्कीच जानेवारीच्या सुमारास its raining! हे स्टेटस पाहीले असेल ! )
आता त्यात काय नाचायचे? पण होतो आनंद.. लहानपणी पाऊस पडला की आम्ही चौघं सगळे गाडीतून भटकायला निघायचो. घरून पापड्स, चिप्स वगैरे घेऊन मस्त गाणी ऐकत, पाषाण बिषाण या तेव्हाच्या लांब जागांना भटकून यायचो!
वाटेत भजी,समोसा, पिझ्झा बिझ्झाही खायचो ! बाबांना खरंतर पाऊस आवडत नाही. आई अन मी अत्यंत पाऊस वेड्या. दादाचे काय मत होते कोणास ठाऊक? पण त्याला भटकायला आवडत असेल कदाचित. बाबा मग, आम्हा सर्वांसाठी काढायचे गाडी. नाहीतर त्यांचा प्रेफरंस नक्कीच पांघरूण घेऊन झोपण्याला व नंतर उठून चहा भुरकण्याला असला असता.. पावसाळ्यात शाळेतून घरी येताना बर्‍याचदा धोधो पाऊस लागायचाच. त्यात मी, मानसी व विशाखा…

खेळ आणि मी

लहानपणीचे आठवतंय तेव्हापासून खेळ माझ्या आयुष्यातला आविभाज्य भाग आहे.
आमची पुण्यातील एरंडवणे भागातील पांडुरंग कॉलनी. २०-२५ सोसायट्या असलेली कॉलनी. अर्थात ७५-८०च्या दरम्यान इतक्या सोसायट्या नसणार. जेव्हा कर्वे रोड हा भाग जंगल होता, तेव्हा ह्या अशा निर्जनच भागात हळूहळू कुटुंबं जमू लागली व पांडुरंग कॉलनी वाढत गेली. त्या पहिल्या पिढीची मुलं ह्या नात्याने आमची माकडसेना प्रचंड होती तेव्हा. जिकडे तिकडे मुलंमुली.. एक माझ्या दादाच्या वयाचा गृप. तर एक माझ्या वयाचा. माझ्या दादाच्या वयाचा गृप प्रचंड मोठा होता. माझ्यात व दादामध्ये ७ वर्षाचे अंतर असल्याने अर्थात मी लिंबूटिंबू होते त्यांच्यासाठी. त्यांच्या खेळात मी नसायचे. पण पाहायचे त्यांचे खेळ. डबाऐसपैस(  ते 'द बॉय आय स्पाय यु' आहे हे नंतर कळले..) आणि अजुन काहीतरी गेम्स खेळायचे. आम्ही मात्र तेव्हा पळापळी, पकडापकडी, टिपरी पाणी खेळण्यात मग्न. कितीतरी वर्षं अन कितीतरी प्रमाणात एन्जॉय केले मी टिपरी पाणी खेळणे! माय गॉड!  मग हळूहळू आमच्या गृपमधील मुलं इतर खेळ खेळू लागली. आमच्या गृपातदेखील मी लहानच.(गजू-चिंटू, आदित्य, स्नेहल अन मी हा आमचा ग्रुप). …