मुख्य सामग्रीवर वगळा

"Flight" - Amazing movie!

परवा डेंझेल वॉशिंग्टनचा ’फ्लाईट’ पाहीला.आजकाल मी मुव्हीज पाहणे अगदी कमी केले आहे. मुद्दाम नाही. पण इतक्या वेळ ताटकळत बसणे अगदी बोर होते. पण नवर्‍याने हा मुव्ही लावला अन १५ मिनिटातच मी हातातला लॅपटॉप बाजूला ठेऊन मुव्ही बघितला. पूर्ण!

मला मुळातच डेंझेल वॉशिंग्टन हा अभिनेता आवडतो. आवडतो म्हणजे हृथिक रोशनसारखा नाही. की सगळे झाडून त्याचे मुव्हीज बघणार म्हणजे बघणार. मला खरंतर दुसरा कुठला मुव्ही आठवत पण नाही, डेंझेल वॉशिंग्टनचा. परंतू त्याचे जे मुव्हीज पाहीले आहेत ते आवडले आहेत. खूप संयत, सुंदर ॲक्टींग करतो तो..

मी जेव्हा बघायला लागले तेव्हा एक कळले की यात त्याने काम केले ’व्हिप’ नावाच्या पायलटची. तो विमानात जातो आणि चक्क दारू पितो! नंतर फ्लाईट अटेंडंटला ॲस्पिरीनच्या गोळ्या वगैरे मागतो. आणि .. झोपून जातो. :।

त्याचा कोपायलट आपला डोळे फिरवतो व विमान चालवायच्या कामाला लागतो. भरपूर पाऊस असतो, व अतिशय वाईट हवामान. प्रत्येक हॉलिवूडपटात होते तेच इथेही होते. संकट येते. अचानक विमानातील काही कंट्रोल्स काम करेनासे होतात. व क्षणार्धात विमानाला मोठा जर्क बसतो. झोपलेला व्हिप जागा होतो, आणि एका सेकंदात त्याने कंट्रोल्स जे हातात घेतले आहेत त्याला तोड नाही. विमानात दारू प्यायल्यामुळे माझे मत अगदी कलुषित झाले होते, परंतू डेंझेल वॉशिंग्टनने काय कमाल काम केले आहे. इतके फटाफट कंट्रोल्स हातात घेऊन समयोचित ऑडर्स सोडणे , त्या सगळ्या हॉरिबल प्रसंगीदेखील चेहर्‍यावरची घडी देखील न विस्कटवता जबाबदारीने काम पार पाडणे. सगळं फार मस्त दाखवले आहे. परंतू विमानावर वाईट वेळ आलेलीच असते. एक क्षण येतो, आणि विमान झपाट्याने नाक खाली करून जमिनीच्या दिशेने जाऊ लागते. oh my god !! काय घेतला आहे तो सीन. सरसरून काटा आला अंगावर. जमिन जवळ जवळ येत आहे तसं दोघांनाही कळून चुकते करता येण्यासारखे फार काही उरले नाहीये. परंतू त्याच वेळेस व्हिप, विमान उलटे करण्याच्या निर्णय घेतो. उ-ल-टे! म्हणजे खाली डोके वर पाय. इतकी ब्रिलिअंट व स्केरी आयडीया मी कुठेही पाहीली नाही., त्या बिचार्‍या विमानाप्रवाशांचा विचार करून माझ्या मनाचा थरकाप उडाला! आधीच इतक्या उंचीवर कुठेतरी अंतराळात, आणि खाली डोके वर पाय?! :O

हळूहळू विमान ग्लाईड होऊ लागते. घरांवरून जाते. एक जराशी मोकळी हिरवीगार जागा पाहून व्हिप विमान लॅंड करायचा प्रयत्न करतो, जमिनीवर आदळतोच. भयंकर मोठा धक्का बसतो, कोणीतरी  त्याला फरफटत नेतंय असे दिसते. विमानात असलेल्या १०६ पैकी सर्व लोकांचा मृत्यू ओढवलेला असताना केवळ व्हिपच्या हुषारीमुळे व स्किल्समुळे ६ व्यक्तींच्या मृत्यूपाशीच यम थांबतो.

तिथून पुढे चालू होतो न्याय, नैतिकता, ॲडीक्शन अशा विविध गर्तेमधूनचा व्हिपचा प्रवास. त्याने विमानात दारू पिऊन चुक केली आहे हे तर खरंच आहे, परंतू त्याच जागी दुसरा कोणी वैमानिक त्या विमानात असता तर सर्वच्या सर्व लोकांचा मृत्यू अटळ असता ही तितकंच खरे. मग काय होते शेवटी? व्हिपला विमानात दारू प्यायल्यामुळे शिक्षा होते की तरीही त्याने इतकी वैमानिकगिरी करून लोकांचे प्राण वाचवले त्यामुळे त्याला सोडतात? काय होते ते तुम्ही मुव्ही मध्येच बघा. मी ऑलरेडी बरीच स्टोरी सांगितली आहे. शेवटही लिहीला तर काय मजा.

सुंदर , खिळवून ठेवणार मुव्ही! आवडला!

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

"काय करतेस दिवसभर??"

हा प्रश्न मला बरेच जण विचारतात. त्याचे कारण मी सद्ध्या jobless आहे. कंप्युटर ईंजिनिअर असून सुद्धा मला अजुन जॉब मिळालेला नाहीय.. आता जॉब का मिळत नाही..s/w field मधे इऽऽऽतके जॊब्स असताना मलाच का मिळत नाही, मी प्रयत्नच करत नाही का? वगैरे वर मी नंतर लिहीन कधीतरी! पण मिळालेल्या २४ तासात तू करतेस तरी काय? आणि ते पण घरात! हो मी बर्‍याचदा घरीच असते, नाही नाही... मी घरकोंबडी नाहीय.. किंवा नव्हते आधी अस म्हटले तर चालेल.. आता झाले असण्याची शक्यता आहे.. कारण सद्ध्या माझे बरेचसे मित्र-मैत्रिणी पुण्यातच नाही आहेत, किंवा नोकरी निमित्त busy असतात.. तेव्हा तसं बघायला गेलं तर मला अगदी हातावर मोजण्याइतके मित्र-मैत्रिणी सद्ध्या आहेत. Orkut वर माझी frndslist जरा अतीच मोठी आहे( एकाही मुलाला/मुलीला मी ’असच’ add केलं नाहीय तरी..) पण तरीही मला ज्यांच्याबरोबर माझं पटतं अशी लोकंच कमी आहेत. neways नमनाला घडाभर काय, विहीरीभर तेल झाले! तर सांगायचा मुद्दा असा, की मी बर्‍याचदा घरीच असते.. हो अगदी २४ तास सुद्धा... तेव्हा असा प्रश्न उमटणे अगदी साहजिक आहे! खुप वेळा माझ उत्तर असते, मी वाचते.. लोकं माझ्याकडे zoo मधल्या प्...

चार्ली चॅपलीन.....!

काल लायब्ररी मधे 'मी चार्ली चॅपलीन' हे पुस्तक मिळाले.. मूळ लेखक अर्थातच चार्ली चॅपलीन आहे, परंतू अनुवादकाचे नाव काही कळले नाही.. (पान फाटले होते!) २ दिवसांत सगळे पुस्तक वाचून काढले.. खूप दिवसांनी असं दिवस-रात्र वगैरे जागून पुस्तक वाचले.मुळातच मला आत्मचरित्रे वाचायला आवडतात..बर्‍याचदा ती भंपक ही असतात म्हणा! पण चॅपलीनबद्दल वाचायची उत्सुकता होती.. सगळ्या जगाला हसवणार्‍या या कलाकराबद्दल खूप काही माहिती नव्हती मला.. फ़क्त त्याचा रंगभूमीवरचा तो (करूण) प्रवेश माहीत होता. म्हणून वाचायला लागले आणि आवडलं पुस्तक.. खूपच छान पुस्तक आहे.. सुरवातीचे चॅपलीनचे गरीबीतले दिवस वाचून काटाच आला.. गरीबी त्यातून आईला अधूनमधून येणारे वेडाचे झटके.. खरं तर ते वेडाचे झटके नसावेत.. ती एका ठिकाणी म्हणतेही.. "तू मला एक कप चहा पाजू शकला असतास तर मी इथे नसते आले!" :( इतक्या गरीबीची नुसती कल्पना करणेच अवघड आहे! पण तीला नंतर वेड्याच्या इस्पितळात दाखल करावेच लागते.. दुसरीकडे चार्ली आणि त्याचा भाऊ सिडने यांचा नोकरी मिळवण्यासाठीचा, थोडेफार पैसे मिळवण्याचा संघर्ष दाखवलाय.. चार्ली चॅपलीन चा तो प्रसिद्ध ...

Rave party & TOI ...

आज हे वाचले.. TOI ची प्रचंड चीड आली.. Rave party करणा‍र्‍या लोकांची बाजू मांडतायत Editor साहेब.. म्हणे होळी मधे सगळीकडेच सेलीब्रेशनचा मूड असतो, उत्तर भारतात सगळ्यांनाच अटक करावी लागेल n blah blah... ok, पार्टी अरेंज करणे, दारू, डान्स असणे (म्हणे) आता कॉमन झालय.. पण सिंहगड पायथा ही जागा नव्हे ना.. आणि नुसती पार्टी तरी ठीके.. त्या पार्टी मधे मारिजुआना(असच असतं ना काहीतरी??) वगैरे ड्रग्स सापडली आणि TOI सारखी प्रसारमाध्यमं असे editorials लिहीतात... काय बोलायचं आता !! अर्थात TOI कडून हेच अपेक्षीत आहे. त्यांचा Pune Times वाचायला घेतला की वाटते, पुण्यामधे पार्ट्या, डिस्क्स या शिवाय काहीच नाही आहे, आणि इतर कुठलेही सांस्कृतीक कार्यक्रम होतच नाहीत.. त्या मानाने सकाळ खूपच चांगला.. Today ब‍र्यापैकी वाचनीय असतो.. तसेच ही न्युज बरीच चांगली कव्हर केली सकाळनी.... केवळ rave parties विरुद्ध लिहीले म्हणून नाही म्हणत मी.. पण बराच निःपक्षपाती आहे त्यांची अजूनही पत्रकारीता.. तुम्हाला काय वाटते??