मुख्य सामग्रीवर वगळा

धमाल! :)

हे नवीन टेम्प्लेट भलतंच टेम्प्टींग आहे.. सारखं ब्लॉग उघडून ते बघत बसायचे..मग काय, काहीतरी खरडावसं वाटते.. असा काही संबंध असतो असं मला वाटलं नव्हतं.. पण होतंय खरं..
आजचा दिवस विशेष मस्त गेला.. हल्ली स्प्रिंग जवळ आल्यामुळे भलतंच उत्साही वगैरे वगैरे वाटू लागले आहे.. सुर्योदयाचे माहीत नाही, ते कधीच माहीत नसतं अस्मादिकांना, पण सुर्यास्त उशीरा होतोय.. आज चांगला ७.३० वाजे पर्यंत उजेड होता! येय.. आता काही दिवसांनी ९ पर्यंत उजेड.. येडपट आहेत इथली लोकं.. तुम्हालाही करतात आणि.. घड्याळं पुढे मागे करायची आणि नाचत बसायचे उशीरापर्यंत उजेड पाहून.. काय अर्थ आहे!? असो.. ५ ला अंधारून येण्यापेक्षा खूप बरंय.. आई तर वैतागून ५ लाच शुभंकरोति म्हणून दिवेलागण करायची! जाम मजा! :)

मागच्या विकेंडला चक्का टांगून श्रीखंड केले .. हा बेस्ट प्रकार आहे.. हमखास बरोबर आणि मस्त होणारा.. आईकडे नशिबाने सच्छीद्र पिशवी होती, त्यामुळे तिला आम्ही चक्क्याला टांगणीला लावणे हे काम नेमून दिलेय.. ह्म्म, तर श्रीखंड तयार असल्याने जेवणानंतरच्या गोडची सोय झाली.. मला गोड दिसले की काय आनंद होतो! :O इतकं गोड खाल्यामुळे अर्थात व्यायाम मस्ट! तोही चक्क झाला! त्यामुळे आजचा दिवस विशेष!

रात्री जागून चहा पीत, गाणी ऐकत, पुस्तके वाचण्याची ऐश आज अनेक वर्षांनी मनासारखी पार पडली.. ( हो, मला मल्टीटास्कींग येते.. ) वेल, पूर्वी कॉफी असायची आज फॉर अ चेंज चहा घेतला.. चांगला लागतो यावेळी चहाही, पूर्वी अनेक वर्षं उगीच दुर्लक्ष केले त्याकडे.. मायबोलीवरून बरेच दिवाळी अंक मागवले होते.. त्यातले उरले सुरले वाचायचे आहे अजुन बरेच.. काय वेळ आली आहे.. पूर्वी दिवाळी अंक म्हणजे फार शेवटच्या नंबरला असयचे वाचण्याच्या यादीत.. सद्ध्या घरात काहीच वाचायला नसल्याने उपासमार होतीय अगदी, त्यामुळे दिवाळी अंकावर समाधान मानावे लागतेय.. मराठी पुस्तके प्रचंड मिस करतेय मी! कधी एकदा पुण्याला जाऊन पुस्तकांच गठ्ठा आणतेय इथे असे झाले आहे.. :(

असो.. एकंदरीत दिवस इतका चांगला पार पडल्यावर नोंद नको करायला? म्हणुन शेवटी उघडला ब्लॉग.. आजकाल माझे खरडणे फार वाढले आहे.. काही इंटरेस्टिंग विषय असेल तरच लिहायचे वगैरे जुने झाले!
पुस्तकांवर लिहीणे हाच माझा आधी बर्‍याचदा छंद होता, तेच बंद झाल्याने अवघड झालेय.. आणि पिक्चर्स? इतके पाहीलेत की कशावर लिहायचे हा प्रश्नच पडलाय!
( तरी लेटेस्ट , गेल्या आठवड्यात पाहीलेले भयानक, आणि विचित्र पिक्चर्स :
२८ डेज लेटर [ बेक्कार किळसवाणा ! डॅनी बॉयल जरा पडलाय का डोक्यावर? :( ] ,
युएसएवर लागलेला, जीपर्स क्रीपर्स(२ का ३ काय होतं आठवत नाही)[भयंकर घाबरले.. त्यानंतरचा स्केलेटन की पाहायचा प्लॅन रद्द केला... ] ,
इटर्नल सनशाईन ऑफ द स्पॉटलेस माईंड [ चांगलाय, पण अती कॉन्संट्रेट वगैरे करावे लागले.. नवर्‍याला तर अर्धवट गेम खेळत बघितल्याने काहीही धड कळले नाही.. त्याने लगेच ब्लॉकबस्टर बंदच केले :D ].. )

आज उपक्रमवर हेलन या युरोपिअन थाटाच्या गावाबद्दल वाचून सोल्वॅंग या डॅनिश गावाबद्दल खरच लिहावेसे वाटू लागले आहे! इथे आम्ही तसे बरेच उशीरा संध्याकाळी गेलो.. तरीही आख्ख्या गावाचा तो डॅनिश लुक, ती धमाल घरं-दुकानं-हॉटेल्स पाहून वेड लागलं होतं! एकसंध आणि एकसुरी स्ट्रक्चर्स असलेल्या या देशात असं काहीतरी गिचमिडीतली घरं, तो जुना काळ पाहून फार बेस्ट वाटलं!
मी आता परत तिथे चांगलं दिवसउजेडी , भरपूर वेळ जाऊन , भरपूर फोटो काढून लिहीन..

एकंदरीत इथली भ्रमंती लिहून ठेवायचीच आहे.. मला खात्री आहे , काही दिवसांनी मी सगळं विसरेन.. काही वर्षांनी तर इथे इथे गेलो होतो हे ही विसरायला होईल.. सिरिअसली घेतलं पाहीजे..
अमेरिकेत येऊन एक फार फार चांगली गोष्ट झाली.. खूप फिरायला मिळतंय.. आकाशातल्या कोमट काळजाच्या बापाचे आभार ( ही उक्ती मायबोलीवरून साभार.. ) की आम्ही कॅलिफॉर्नियात आणि त्याहूनही एंटरटेनमेंट कॅपिटल मधे राहतोय.. बेसिकली केव्हाही फिरायला हवामान चांगले व वर्षानुवर्षं राहीलो इथे तरी संपणार नाहीत इतकी फिरायला ठीकाणं आहेत... आणि त्यानंतरचे नवर्‍याचे आभार.. त्यालाही नशिबाने ही आवड आहे, व मैलोनमैल ड्राईव्ह करायचा उत्साह आहे.. ( मला भरपूर फोटो काढता येतात त्यामुळे.. ) :)
आय होप, लवकरच काहीतरी भ्रमंतीवर मला लिहीता येईल..

असो.. खरडण्याचा टंकाळा आला.. बास करते आता.. पुन्हा भेटू.. शुभरात्री/शुभदिवस..
Signature2
९ टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

गृहिणी, कुंडलकर, सुकथनकर आणि आपण !

गेले चार पाच दिवस मराठी आंतरजाल पार ढवळून निघालंय ह्या शब्दांनी.

सचिन कुंडलकर हे लोकसत्ताच्या 'करंट' ह्या कॉलममध्ये बरेच दिवस लिहीत आहेत. सुरवातीचे काही मी वाचले, पण एकंदरीत लिखाण बर्‍याच कारणांनी आवडले नाही. म्हणजे त्यांचं लिखाण वाचताना नक्कीच काहीतरी वेगळं वाचतोय हे जाणवते, पण त्यात नंतर नंतर इतरांना तुच्छ लेखण्याचा अभिनिवेश(असाच आहे ना शब्द?) आला आणि आवडेनासे झाले लिखाण.

 नंतर कधीतरी अचानक सुनील सुकथनकरांची कुंडलकर ह्यांच्या लेखनावरची प्रतिक्रिया वाचनात आली. बाकी कशाही पेक्षा 'गृहिणी' ह्या लेखावर जास्त रोख दिसला म्हणून कुंडलकरांचा तो लेख आधी वाचला. पहिल्या वाक्यातच मी थक्क झाले.

स्वयंपाक आणि घरकाम शिकण्याचा एक मोठा परिणाम माझ्यावर झाला तो म्हणजे ‘गृहिणी’ नावाची जी एक भारतीय जमात आहे, ज्या घरकाम आणि स्वयंपाकाचे प्रचंड भांडवल करून घरात सतत आपली पत जपत बसलेल्या असतात आणि भयंकर मोठय़ाने बोलून आपले म्हणणे लहान मुलांपासून म्हाताऱ्या लोकांना चक्राकार सांगत बसलेल्या असतात, त्यांच्याविषयी उगाच दाटून आलेला माझा आदर कमी होऊन रसातळाला गेला.

एखाद्या प्रचंड मोठ्या सॅम्पल साईझबद…

खेळ आणि मी

लहानपणीचे आठवतंय तेव्हापासून खेळ माझ्या आयुष्यातला आविभाज्य भाग आहे.
आमची पुण्यातील एरंडवणे भागातील पांडुरंग कॉलनी. २०-२५ सोसायट्या असलेली कॉलनी. अर्थात ७५-८०च्या दरम्यान इतक्या सोसायट्या नसणार. जेव्हा कर्वे रोड हा भाग जंगल होता, तेव्हा ह्या अशा निर्जनच भागात हळूहळू कुटुंबं जमू लागली व पांडुरंग कॉलनी वाढत गेली. त्या पहिल्या पिढीची मुलं ह्या नात्याने आमची माकडसेना प्रचंड होती तेव्हा. जिकडे तिकडे मुलंमुली.. एक माझ्या दादाच्या वयाचा गृप. तर एक माझ्या वयाचा. माझ्या दादाच्या वयाचा गृप प्रचंड मोठा होता. माझ्यात व दादामध्ये ७ वर्षाचे अंतर असल्याने अर्थात मी लिंबूटिंबू होते त्यांच्यासाठी. त्यांच्या खेळात मी नसायचे. पण पाहायचे त्यांचे खेळ. डबाऐसपैस(  ते 'द बॉय आय स्पाय यु' आहे हे नंतर कळले..) आणि अजुन काहीतरी गेम्स खेळायचे. आम्ही मात्र तेव्हा पळापळी, पकडापकडी, टिपरी पाणी खेळण्यात मग्न. कितीतरी वर्षं अन कितीतरी प्रमाणात एन्जॉय केले मी टिपरी पाणी खेळणे! माय गॉड!  मग हळूहळू आमच्या गृपमधील मुलं इतर खेळ खेळू लागली. आमच्या गृपातदेखील मी लहानच.(गजू-चिंटू, आदित्य, स्नेहल अन मी हा आमचा ग्रुप). …

ओपन - आंद्रे अगासी

परवा झालं वाचून माझं! (आता भयानक पोकळी जाणवत आहे!)
तीन दिवस अक्षरशः झपाटल्यासारखे वाचले हे पुस्तक. खरोखर अद्भुत पुस्तक, अद्भुत प्रवास! पानापानावर सांडलेली आयर्नी, विरोधाभास, कॉण्ट्रॅडीक्शन्स! आणि भरपूर सेरेन्डीपिटी!
बर्याचदा थोरामोठ्यांची पुस्तकं वाचताना, त्यांचे पर्फेक्ट लाईफ, शिक्षण, करीअर ग्राफ पाहून अवाक व्हायला होते पण रिलेट होत नाही. कनेक्शन जाणवत नाही. असं वाटतं, ती थोर माणसं. त्यांना जमलं. आपल्याला कसं जमेल? मात्र अगासीबद्दल वाचताना इतक्यांदा आपुलकी वाटली त्याच्याबद्दल, रिलेट झाले, कनेक्ट झाले. त्याचं वाचून मला खरोखर इतकं दहा हत्तीचे बळ मिळाले. जमेल. करूया प्रयत्न. इतका आपल्यासारखा हाडामांसाचा माणूस आहे तो, सर्व भावभावना असलेला. आणि तसाच उतरला आहे पुस्तकात!
____ स्पॉयलर अलर्ट ____ पुस्तक वाचायचे असल्यास खालील भाग वाचू नका ____ अगासीचे कन्फ्युज्ड, रिबेलियस व्यक्तीमत्व, जिंकणं हरणं, त्यामागच्या भावना, नंबर वन होऊन देखील काही न वाटणं, तारू भरकटलेलेच वाटत राहणे, लग्न, प्रेम ह्यात पर्पज न सापडणं, ब्रुक बरोबरचा डिस्कनेक्ट आणि मग आयुष्याला परपज सापडल्यावर, बरोबर तसा कोच सापडल्यावर, स्ट…