मुख्य सामग्रीवर वगळा

माझेही दोन पैसे..

मला खरंतर अजिबात हे पोस्ट लिहायचे नव्हते.
सगळे हेच लिहीत आहेत! सारेगम लिट्ल चॅम्प्स.. रिझल्ट वगैरे.

पण काही गोष्टी वाचल्या आणि डोकंच आऊट झालं!
कार्तिकी जिंकली यात अपेक्षाभंगाचे दुःख्ख वाटणे मी समजू शकते.
प्रथमेश, आर्या खूप डिझर्विंग होते वगैरे. पण म्हणून ते नाही जिंकले, तर किती गदारोळ!?

आर्या/प्रथमेश इव्हन सुरात जरा कच्चा असणारा रोहीत जिंकला तर तो बरोबर रिझल्ट!

आणि ताला सुराची उत्तम जाण असलेली, रोहीत इतकीच उत्कृष्ट परफॉर्मर असलेली कार्तिकी जिंकली ,
की ते राजकारण, चुकीचा निकाल, झी चे अंतर्गत राजकारण, कार्तिकीच्या पालकांनी पैसे चारले, आणि या सगळ्याच्या वरताण कडी म्हणजे, ’गायकवाड’ नाव ना तिचं!!!
अरे काय चाल्लंय काय?? हा?
आजच्या जमान्यात, हे असे विचार कोणी करू शकत असेल हा विचार मी या जन्मातच काय पुढच्या ७ जन्मात करू शकले नसते..
मटा मधेही यावर भरभरून लेख आले. अनेक फोरम्सवर वाद पेटले आहेत! काही लोकं तर सगळा राग त्या बिचार्‍या कार्तिकीवर काढत आहेत! तिला सगळी गाणी तरी येत होती का, कस्ला तो भसाडा आणि लाऊड आवाज, अन काय काय... अरे कमॉन, तिच्याकडे टॅलंट नसतं तर ती नक्कीच इथे नसती आली! तसं व्हायला हे काही हिंदी सारेगम नाहीए ! की केवळ लोकांची करमणूक होतेय ना, मग ठेवा त्या आस्माला! मराठी सारेगमची अजुन तरी तेव्हढी अधोगती नाही झालेली. टॅलंट ला महत्व आहे अजुन....

माझं स्वतःचे मत असे आहे, की प्रथमेश सुराला अतिशय पक्का(सगळ्यांच्यात तो वरचढ होता त्याबाबतीत).. त्याचं काळ देहासि आला खाऊ मी अगणित वेळा ऐकले.. अजुन ऐकावेसे वाटते..!
आर्या सुर, हरकती सर्व छान.. पण नंतर नंतर तिचे परफॉर्मन्सेस प्लेन वाटायला लागले होते. अतिशय भारून जावं गाणं ऐकून असे तिच्या बाबतीत तरी माझे फक्त, युवती मना, आणि जाऊद्या सोडा याच गाण्यांना झाले. परत कधीही नाही...
रोहीत.. अशक्य इम्प्रुव्हमेंट.. कौतुकास्पद आहे ते.. पण मुळात सुर पक्के नसले की जरा गाणं पर्फेक्ट नाही होत. त्यामुळे जर्रा त्याने सुरावर मेहनत घ्यायला पाहीजे होती. पण, नक्कीच त्याने जिंकले.. काय एक एक परफॉर्मन्सेस होते त्याचे ! काय एनर्जी आहे !! त्याची बरीच गाणी मस्त झाली पण मोरया मोरया कधीही नाही विसरणार मी!
मुग्धा.. इतक्या लहान वयातील तिची गाण्याची जाण अफलातून आहे. गातेही छान.. पण मला वैयक्तिक ती कधी नाही विशेष आवडली. तिचा आवाज बाकीच्या ४ मधे फार बालिश वाटायचा, आणि माझा तरी रसभंग व्हायचा.. अर्थात त्याला ती काहीच करू शकत नाही, वयच इतकं लहान आहे. पण तिने त्यावरही मेहनत घेतल्याचे जाणवते. शेवटची काही गाणी खूप मॅचुअर्ड गायली ती... तिचं राधाधर मधुमिलिंद हे गाणं फार लक्षात राहीले... :)
आणि कार्तिकी.. मुग्धाहुन किती मोठी आहे ही माहीत नाही नक्की मला.. पण १-२ वर्षांपेक्षा जास्त फरक नसेल दोघींत.. पण गाण्यात किती फरक ?? मला या गोष्टीचे कायम कौतुक वाटत आले. तिची गाण्याची समज, आणि मॅचुअरिटी अफलातून आहे! आत्मविश्वास तर आहा! गायला लागली की कधी कसलं टेन्शन नाही, जो खडा सुर लावते त्याला तोड नाही आहे.. मात्र हो.. पूर्वी अशुद्धा उच्चारांचा एक खडा असायचा कायम.. अलिकडच्या काळात मला जरा ते कमी झाल्यासारखे वाटले. ती मेहनत घेत असावी त्यावर.. नंतर तीने रोहीत कडुन धडे घेतले असावेत.. प्रत्येक गाणं तिचे सारेगमचा सेट गाजवून सोडायचे ! गाणं ऐकणार्‍याला इन्व्हॉल्व करून घेणं, अगदी आपल्या गाण्यावर नाचायला लावणे हे तिला पर्फेक्ट जमले होते!

मला तरी या कारणाने कार्तिकी प्रचंड आवडायची! पण ती जिंकणार नाही असे वाटायचे कारण तिचे उच्चार.. आणि ती जिंकली तर गायकवाड नावामुळे हा विचार अती धक्कादायक आहे! :(

पण असो.. जिंकली कार्तिकी! खूप आनंद झाला मला.. सर्वांना सांगितीक शिक्षणासाठी मदत मिळाली.. अगदी छोट्या गावांतून आलेल्या तिला,प्रथमेशला खूप फायदा होईल, ते दोघं करून घेतील असे वाटते..

एकंदरीत हे पर्व चांगलंच गाजलं! सारेगमला इतकी प्रसिद्धी(आणि बहुतेक पैसाही!) कधी मिळाली नव्हती! पुढचे पर्व त्यांनी कितीही भारी काढले तरी लोकं लिट्ल चॅंप्सना मिस करतीलच काही दिवस..
मला स्वत:ला खूप आनंद मिळाला.. खूप आश्चर्य वाटलं या मुलांचे गाणे ऐकून.. खूप खूप नवी जुनी माहीत नसलेली गाणी कळाली! मजा आली!! :)
Signature2
७ टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

गृहिणी, कुंडलकर, सुकथनकर आणि आपण !

गेले चार पाच दिवस मराठी आंतरजाल पार ढवळून निघालंय ह्या शब्दांनी.

सचिन कुंडलकर हे लोकसत्ताच्या 'करंट' ह्या कॉलममध्ये बरेच दिवस लिहीत आहेत. सुरवातीचे काही मी वाचले, पण एकंदरीत लिखाण बर्‍याच कारणांनी आवडले नाही. म्हणजे त्यांचं लिखाण वाचताना नक्कीच काहीतरी वेगळं वाचतोय हे जाणवते, पण त्यात नंतर नंतर इतरांना तुच्छ लेखण्याचा अभिनिवेश(असाच आहे ना शब्द?) आला आणि आवडेनासे झाले लिखाण.

 नंतर कधीतरी अचानक सुनील सुकथनकरांची कुंडलकर ह्यांच्या लेखनावरची प्रतिक्रिया वाचनात आली. बाकी कशाही पेक्षा 'गृहिणी' ह्या लेखावर जास्त रोख दिसला म्हणून कुंडलकरांचा तो लेख आधी वाचला. पहिल्या वाक्यातच मी थक्क झाले.

स्वयंपाक आणि घरकाम शिकण्याचा एक मोठा परिणाम माझ्यावर झाला तो म्हणजे ‘गृहिणी’ नावाची जी एक भारतीय जमात आहे, ज्या घरकाम आणि स्वयंपाकाचे प्रचंड भांडवल करून घरात सतत आपली पत जपत बसलेल्या असतात आणि भयंकर मोठय़ाने बोलून आपले म्हणणे लहान मुलांपासून म्हाताऱ्या लोकांना चक्राकार सांगत बसलेल्या असतात, त्यांच्याविषयी उगाच दाटून आलेला माझा आदर कमी होऊन रसातळाला गेला.

एखाद्या प्रचंड मोठ्या सॅम्पल साईझबद…

खेळ आणि मी

लहानपणीचे आठवतंय तेव्हापासून खेळ माझ्या आयुष्यातला आविभाज्य भाग आहे.
आमची पुण्यातील एरंडवणे भागातील पांडुरंग कॉलनी. २०-२५ सोसायट्या असलेली कॉलनी. अर्थात ७५-८०च्या दरम्यान इतक्या सोसायट्या नसणार. जेव्हा कर्वे रोड हा भाग जंगल होता, तेव्हा ह्या अशा निर्जनच भागात हळूहळू कुटुंबं जमू लागली व पांडुरंग कॉलनी वाढत गेली. त्या पहिल्या पिढीची मुलं ह्या नात्याने आमची माकडसेना प्रचंड होती तेव्हा. जिकडे तिकडे मुलंमुली.. एक माझ्या दादाच्या वयाचा गृप. तर एक माझ्या वयाचा. माझ्या दादाच्या वयाचा गृप प्रचंड मोठा होता. माझ्यात व दादामध्ये ७ वर्षाचे अंतर असल्याने अर्थात मी लिंबूटिंबू होते त्यांच्यासाठी. त्यांच्या खेळात मी नसायचे. पण पाहायचे त्यांचे खेळ. डबाऐसपैस(  ते 'द बॉय आय स्पाय यु' आहे हे नंतर कळले..) आणि अजुन काहीतरी गेम्स खेळायचे. आम्ही मात्र तेव्हा पळापळी, पकडापकडी, टिपरी पाणी खेळण्यात मग्न. कितीतरी वर्षं अन कितीतरी प्रमाणात एन्जॉय केले मी टिपरी पाणी खेळणे! माय गॉड!  मग हळूहळू आमच्या गृपमधील मुलं इतर खेळ खेळू लागली. आमच्या गृपातदेखील मी लहानच.(गजू-चिंटू, आदित्य, स्नेहल अन मी हा आमचा ग्रुप). …

ओपन - आंद्रे अगासी

परवा झालं वाचून माझं! (आता भयानक पोकळी जाणवत आहे!)
तीन दिवस अक्षरशः झपाटल्यासारखे वाचले हे पुस्तक. खरोखर अद्भुत पुस्तक, अद्भुत प्रवास! पानापानावर सांडलेली आयर्नी, विरोधाभास, कॉण्ट्रॅडीक्शन्स! आणि भरपूर सेरेन्डीपिटी!
बर्याचदा थोरामोठ्यांची पुस्तकं वाचताना, त्यांचे पर्फेक्ट लाईफ, शिक्षण, करीअर ग्राफ पाहून अवाक व्हायला होते पण रिलेट होत नाही. कनेक्शन जाणवत नाही. असं वाटतं, ती थोर माणसं. त्यांना जमलं. आपल्याला कसं जमेल? मात्र अगासीबद्दल वाचताना इतक्यांदा आपुलकी वाटली त्याच्याबद्दल, रिलेट झाले, कनेक्ट झाले. त्याचं वाचून मला खरोखर इतकं दहा हत्तीचे बळ मिळाले. जमेल. करूया प्रयत्न. इतका आपल्यासारखा हाडामांसाचा माणूस आहे तो, सर्व भावभावना असलेला. आणि तसाच उतरला आहे पुस्तकात!
____ स्पॉयलर अलर्ट ____ पुस्तक वाचायचे असल्यास खालील भाग वाचू नका ____ अगासीचे कन्फ्युज्ड, रिबेलियस व्यक्तीमत्व, जिंकणं हरणं, त्यामागच्या भावना, नंबर वन होऊन देखील काही न वाटणं, तारू भरकटलेलेच वाटत राहणे, लग्न, प्रेम ह्यात पर्पज न सापडणं, ब्रुक बरोबरचा डिस्कनेक्ट आणि मग आयुष्याला परपज सापडल्यावर, बरोबर तसा कोच सापडल्यावर, स्ट…