१२ जून, २००८

अविस्मरणीय !

पुण्यात वळीवाचा आणि आता मान्सूनचा पाऊस सुरू झाल्यापासून माझी इथे चलबिचल होत होती...
पाऊस अत्यंत प्रिय.. आणि त्यातून पुण्याचा ! आणि मी पुण्यात नाही, असे पहील्यांदाच घडले.. ( खड्डे-बिड्डे नाही येत हो डोक्यात अशा वेळी!)

इथेही वेळीअवेळी पाऊस पडत असतो.. पण रिमझिम.. एकदाच मुसळधार पाऊस झाला होता, माझा वाढदिवस होता तेव्हा.. काय आनंद झाला होता मला! पाऊस आलाय आणि मी उगीचच खुष झाले नाहीय, असे एकदाही होत नाही.. असो..तर इथला पाऊस वेगळा.. पुण्याचा वेगळा.. आणि पुण्याचा पाऊस मी मेज्ज्ज्जर मिस करत होते....

परवा असच फिरायला बाहेर पडलो.. आणि एका घाट-सदृश रस्त्यावरून जाताना अचानक आम्हाला ओल्या मातीचा वास आला!! हो अगदी आपल्या भारतातल्या सारखा!! खरं तर तिथे अजिबात पाऊस पडत नव्हता, पण तरीही तो वास आला.. फक्त मलाच नव्हे,तर नवर्‍यालादेखील..

दोघंही वेडावून गेलो.. भारतात असतानाही वेड लावतोच तो वास.. पण इथे?? कसलं भारी वाटलं तो वास आल्याने मी सांगूच शकत नाही!!

तिथून परत येताना आम्ही सगळ्या खिड्क्या उघड्या ठेऊन, अगदी छातीभरभरून वास घेतला.. श्वास अडकायची वेळ आली... पण अतिशय खुष होऊन परत आलो..

पुण्याचा पाऊस नाही निदान ओल्या मातीचा वास तरी मिळाला! दुधाची तहान ताकावर, दुसरं काय !!
Signature2
टिप्पणी पोस्ट करा