२९ मे, २००८

अपेक्षाभंग!!! ... :|

huh, पाहीला एकदाचा वळू! इतकी हैराण झाले होते मी ऑनलाईन मिळत नाही म्हणून.. पण मिळाला, आणि अगदी उत्साहाने बसले पाहायला.. नाही आवडला मला.. :( कदाचित खूपच अपेक्षा वाढल्या होत्या त्या पिक्चरच्या चर्चेने.. म्हणून असेल.. पण तितका नाहीच आवडला..
ह्म्म आता तांत्रिक बाजू चांगल्या आहेत.. पिक्चर ’बघायला’ मस्त वाटतो.. गावतलं वातावरण,ते राजकारण मस्त घेतलंय.. पण ज्या बद्दल आहे पिक्चर तो वळू, म्हणजे देवाला वाहीलेला, माजलेला बैल.. तो किती शांत दाखवावा? नुस्ता आपला इकडुन तिकडे फिरतोय.. आणि म्हणे डुरक्याचा लई त्रास.. तितका त्रासदायक नाहीच वाटला तो.. [ गोड आहे उलट! :))) ] आणि त्याचा सस्पेन्स तो किती! मला वाटलं चांगला मोट्ठा असणार, त्याला पकडणं खूप अवघड जाणार .. कसलं काय.. १०-५ पावलांवरून ते इंजेक्शन मारतात.. इतकी लोकं पळत , दंगा करत येतात, त्या आवाजाने बैल ढिम्म हलत नाही! ही लोकं इंजेक्शन कधी मारतायत अशी वाट पाहात उभा राहीलेला वाटतो.. असो.. ते डॉक्युमेट्री घेणं वगैरे मला विनोदी वाटलं.. आणि दिलीप प्रभावळ्कर अजिबात विनोदी नाही वाटला.. काहीच्या काही घुसडलीयेत काही काही लोकं! दिलिप प्रभावळकर, अमृता सुभाष आणि कोण तो तिचा मित्र.. काय काम होतं त्यांच इथे देवाला ठाऊक.. अतुल कुलकर्णीचे काम इतर कुणीही करू शकला असता, असं एरवी जे वाटत नाही, ते फिलींग आलं त्याचं काम पाहताना..
आता टिंग्या पाहायचाय.. तो आवडेल नक्की असं वाटतेय.. तो असा अपेक्षाभंग नाही करणार असं वाटतंय.. बघू..काय होतय..
Signature2

१६ मे, २००८

मोर !

मागच्या वर्षी केलेले वारली चित्र.. कापडावर अक्रेलिक पेन्ट वापरून काढले आहे ..
चित्र सम्पूर्ण बसत नाही, त्यावर क्लिक केले तर दिसेल ..


IMG_0230


Signature2

१३ मे, २००८

चिल्ड्रेन ऑफ हेवन...!


काल चिल्ड्रेन ऑफ हेवन पाहीला.. खूप ऐकलं होतं, आणि खूप दिवसांपासून पाहायचा होता.. फार आवडला मुव्ही.. स्टोरी काय माहीतीच असेल सगळ्यांना, आणि मला परीक्षणं लिहीता येत नाहीत.. म्हणून फार नाही लिहीत.. पण मनात आलं ते उतरवतीय..

सारखे हॉलीवूड आणि बॉलीवूडपट पाहून डोळ्यांना त्या चकचकाटाची, हाणामारीची, गाणी, फालतू आयटेम साँग्स, कसली ना कसली तरी कटं-कारस्थानं, यांची इतकी सवय झाली होती, की हा पिक्चर पाहताना इतकं शांत आणि वेगळं वाटलं.. साधी पण सुंदर कथा.. साधं चित्रीकरण, साध्या लोकेशन्स..फार बरं वाटलं असं पाहून.. (सुरवातीला ते मीठ विकणार्या माणसाचं ओरडणं ऐकून तर भारतात पोचले मी!) .. इराण मधलं वातावरण, तिथले लोकांचे दारीद्र्य, झारा आणि अली इतके लहान असून त्यांचे घरकामात आई बाबांना मदत करणं.. झारा तर केव्हढीश्शी आहे! पण एक शाळा झाली की कुठे भांडी घास, नाहीतर लहान भावाला(बहीणीला) सांभाळ अशी कामं करत राहते..(झाराच्या डोक्यावर हिजाब पाहून तर कसंतरीच वाटलं.. कसं आयुष्य असेल ना तिथे मुलींचं??) ते बुट हरवणं,दोघांनी मग अलीचे बुट शेअर करणं,ती पळापळ, पैसे नसल्यामुळे बाबांना कळू नये म्हणूनची धडपड..तो समजुतदार पणा.. शेवटी बुटांसाठी त्या स्पर्धेत ३रा येण्याची अलीची धडपड, आणि एवढं करून तो पहीला आल्यामुळे रडवेला झालेला तो.. सगळं अंगावर आलं!!

खूप आवडला.. पण शेवट जरा उदासच वाटला.. म्हणजे झारा-अलीचे बाबा ते पांढरे बुट घेतात असं दाखवलंय.. म्हणजे बुट तर मिळतात, पण त्यासाठी अलीने केलेली धड्पड वाया गेली असं वाटतं.. तो पहीला आल्याचा आनंद तर नाहीच होत.. पण एकुणात सुंदर घेतलाय पिक्चर.. बराच आटोपशीर आहे.. गरज नसलेले सीन्स नाही आहेत.. उगीच लांबवला नाहीय, म्हणूनच जास्त परीणामकारक वाटला.. सगळ्यात आवडलं ते म्हणजे कास्ट! अली खूप इनोसंट आणि गोड घेतलाय.. त्याचे डोळे फार बोलके आहेत.. फार क्युट आहेत अली-झारा..( त्या दोघांचा आवाज पण गोड आहे!) मला अली-झारा चे बाबा पण आवडले.. दारीद्र्य, कुटुंब चालवण्यासाठी ते करत असलेले कष्ट, बायकोबद्दलचे प्रेम, सगळं इतकं छान दाखवलंय ना त्यांनी, आणि तेही कमी प्रसंगातुन.. फार आवडला तो ऍक्टर.. घरात चहासाठी साखर नसताना, मशीदीमधे चहा करत असताना त्यांना फुटलेलं रडू, आपल्या पण डोळ्यात पाणी आणतं.. गार्डनर म्हणून श्रीमंत वस्तीमधे जाऊन काम करताना त्यांच बावचळणं,काय बोलावं ते न सुचणं.. मस्तच घेतलयं!

काय काय इथे लिहून ठेवणार.. सगळाच पिक्चर लिहावा लागेल.. पण आता माजिद माजिदीचे सगळे पिक्चर पाहणं आलं.. त्याशिवाय बरंच नाही वाटणार! बरान का काहीतरी आहे ना? अजुन कोणते आहेत ते शोधायला लागावं आता...
Signature2

५ मे, २००८

बटर चिकन आणि व्हेज. बिर्याणी

ह्म्म.. प्रथमच रेसीपी लिहीत आहे.. ही आमची गेल्या वीकांताची डिश.. नवर्‍याला चिकन खायचं होतं..( मी नॉन्-व्हेज कधीच केलं नाही, येत नाही. त्यामुळे त्याची अगदी उपासमार होत होती नॉन्-व्हेज ची..)म्हणून हा बेत..

बटर चिकन

IMG_0212

ही माझ्या सासूबाईंची पाककृती आहे.पण अर्थात आम्ही करत होतो ,त्यामुळे तशी आणि तितकी छान नाही झाली. (असं निनादचं मत.. मला चव खूप आवडली!)
असो.. मला जमेल तशी देतीय रेसीपी. अगदी अचूक प्रमाण नाही देता येणार कारण मी अंदाजेच घालते सगळे मसाले..


जिन्नस :
१) ५०० ते ७०० ग्रॅम हलाल चिकन.
२) एक मोठा कांदा चिरून. ( अमेरीकेतला असेल तर अर्धाच. आमचा कॉस्कोचा होता. तो जरा अतीच जास्त आहे..)
३)एक टोमॅटो.
४) खोबरं
५) आलं, लसूण.
६) ३ मिरच्या
७) थोडी कोथिंबीर.
८)चिकन मसाला..
९) थोडासा काळा मसाला..
१०) आवश्यक वाटला तर फूड कलर्.(अर्थात लाल.)
११) दही.
१२) हळद्,तिखट,तेल वगैरे.

कृती :

१. प्रथम चिकन साफ करून त्याचे तुकडे करून ठेवणे. मग दही, हळद्,आणि थोडा चिकन मसाला घालून मॅरीनेट करावे.
२. मग कुकर मधे शिजवून घ्यावे.
३. मसाल्यासाठी : चिरलेला कांदा बटर मधे किंचित परतून घ्यावा. खोबरं परतून घ्यावं(बटर शिवाय :) )
४. आलं , लसूण, मिरची,कोथिंबीर्,टोमॅटो आणि परतलेला कांदा आणि खोबरं हे सगळं मिक्सर मधून बारीक करून घेणे. पेस्ट करावी..(हवा असल्यास फूड कलर घालणे.)
५. एका मोठया कढईत किंवा पॅन मधे बटर गरम करत ठेवावे. थोडीशी हळद घालून, ही वर केलेली पेस्ट घालावी. थोडं परतलं की त्याला तेल सुटते. (वाटल्यास त्यात परत चिकन मसाला ,काळा मसाला घालावा.)
६. तेल सुटले की शिजवलेले चिकन घालून सगळं एकजिव करणे. ग्रेव्ही जरा घट्ट झाली की वरून बटर घालणे.. की झालं बटर चिकन तैयार!! :)


व्हेज. बिर्याणी :

IMG_0213

ही हमखास सुंदर होणारी, आणि लवकर होणारी रेसीपी.. अर्थात हैद्राबादच्या बिर्याणीशी तुलना करू नये. पण चव सुंदर लागते.. !

जिन्नस :

१) १.५ वाटी तांदूळ.(बासमती )
२) अर्धा फ्लॉवर ,२ मोठी गाजरं आणि मटार(फ्रोझन शक्यतो).
३)परंपरा मसाला
४) कांदा
५) काजू

कृती :

१) १.५ वाटी तांदूळ धुवून राईस कुकर मधे लावून ठेवणे. साधा कुकर सुद्धा चालेल. पण भात मोकळा आणि फडफडीत व्हायला हवा.
२) भात तयार झाला की एका परातीत काढून त्याला तूप लावून मोकळा करून घेणे. भात मोकळा पण होतो. आणि तुपाचा वास मस्त येतो.. नंतर भाताला थोडं मिठ लावून ठेवणे.
३) फ्लॉवर चे छोटे तुरे निवडून घेणे. आणि गाजराचे गोल किंवा त्रिकोणी तुकडे करून घेणे. मोठे गाजर असेल तर त्रिकोणी. आणि छोटं असेल तर साधे गोल.
४) एका भांड्यात पाणी घेऊन त्यात गाजर आणि फ्लॉवर चे तुकडे वाफवून घेणे. (फार नाही, १०-१५ मिनीट्स बास होईल..)
५) एका कढईमधे अगदी थोडंसं तेल घेऊन त्यात ह्या भाज्या व फ्रोझन मटार परतून घेणे. व लगेच परंपरा मसाला त्यात घालणे. (परंपरा चा मसाला आधी हाताने कुस्करून घेणे. त्याची ढेकळं राहीली तर भाताला नीट लागत नाही..)
६) मसाला घातल्यावर जरावेळाने तेल सुटू लागते. त्यात भात घालणे. सगळं नीट मिक्स करून घेणे.
७) १० मिनिटे झाकण ठेवून वाफ येऊ देणे.
८) व्हेज. बिर्याणी तयार!! फक्त यात तुपात तळलेले काजू अवश्य घालणे!! अतिशय सुंदर लागतात. शिवाय कांद्याच्या रिंग्स सुद्धा तळून घालता येतील. पण त्यासाठी कांदा चिरून २ दिवस उन्हात वाळवत ठेवावा. व मग तुपात परतावा. असा कुरकुरीत तळलेला कांदा , आणि तळलेले काजू या बिर्याणीवर घालून दिले तर कधी विसरणार नाही चव! :)

अशी ही बिर्याणी, बटर चिकन, गरमगरम मऊसूत पोळ्या आणि सॅलड एका छान डिश मधे सजवून द्या, आणि विकेंड एन्जॉय करा !!

IMG_0214
Signature2